10 września 2026 roku Kongres Deputowanych przyjął wniosek Partido Popular wzywający rząd, by umożliwił eksmisję nielegalnych lokatorów, czyli okupas (dzikich lokatorów), w ciągu 24–48 godzin. PSOE wstrzymało się od głosu, Sumar głosował przeciw; Vox był za, a Junts i PNV głosowały za lub wstrzymywały się w zależności od punktu. To moción, czyli wniosek (rezolucja): polityczne wezwanie skierowane do rządu. Nie jest to ustawa, nie ma daty wejścia w życie i nie zmienia tego, co policjant lub sędzia może zrobić jutro rano.
Dla zagranicznego kupującego głosowanie ma znaczenie z innego powodu: pokazuje, po której stronie w tej sprawie stoi parlamentarna większość, i podtrzymuje presję na odrębny projekt ustawy, który rzeczywiście zmieniłby prawo. Poniżej: co przegłosowano, co już obowiązuje i co z tym zrobić jako właściciel.
Czego domaga się wniosek
- Eksmisji nielegalnych lokatorów najpóźniej w ciągu 24–48 godzin.
- Uchylenia ustawy mieszkaniowej z 2023 roku (Ley de Vivienda) z powodu jej „negatywnego wpływu” na podaż.
- Reformy ustawy o gruntach (Ley del Suelo), by przyspieszyć uwalnianie terenów pod zabudowę.
- Obniżki VAT na nowe mieszkania z 10% do 4%.
- Rozszerzenia państwowych gwarancji kredytów hipotecznych na okresy do 40 lat.
- Uproszczenia procedur planistycznych dla nowych inwestycji mieszkaniowych.
Rząd nie poparł żadnego z tych punktów. Każdy z nich mimo to uzyskał większość w izbie. Źródło: posiedzenie plenarne Kongresu Deputowanych 10 września 2026 roku, za idealista/news i Forbes España.
Wniosek a ustawa. Przyjęta w Kongresie moción wzywa rząd do działania. Nie zobowiązuje go jednak do niczego. Tylko ustawa uchwalona przez obie izby parlamentu i opublikowana w dzienniku urzędowym (BOE) zmienia to, co dzieje się przy nieruchomości. „24 godziny” należy czytać jako cel obecnej większości, nie jako termin, który istnieje.
Co obowiązuje już dziś
Zajęcie nieruchomości w 2026 roku reguluje ustawa organiczna 1/2025 (Ley Orgánica 1/2025), obowiązująca od 3 kwietnia 2025 roku. Skierowała ona naruszenie miru domowego i bezprawne zajęcie lokalu do przyspieszonych procesów karnych, z rozprawą docelowo w około 15 dni, i odwróciła ciężar dowodu: właściciel wykazuje prawo własności, a zajmujący musi udowodnić prawo do przebywania w lokalu. Sądy pozostają przeciążone, a sędzia wciąż może zawiesić eksmisję, gdy zajmujący są naprawdę w trudnej sytuacji, więc 15 dni to cel, nie obietnica. Ale procedurę liczy się dziś w tygodniach, nie w dwóch latach, jak bywało wcześniej.
Pełny obraz, w tym mit 48 godzin, mit meldunku (empadronamiento) i to, jak naprawdę dochodzi do zajęcia nieruchomości, znajduje się w naszym poradniku Okupas w Hiszpanii: mity i fakty.
Projekt ustawy, który mógłby zmienić prawo
Niezależnie od wniosku, projekt ustawy antyokupacyjnej Partido Popular został 19 maja 2026 roku dopuszczony przez Kongres do dalszych prac, przy wstrzymaniu się PNV i Junts. Obecnie jest w komisji. Właśnie ten tekst, jeśli przejdzie przez obie izby, mógłby zamienić „24 godziny” w procedurę prawną; wniosek z 10 września to polityczne poparcie dla niego, nie jego zamiennik. Harmonogramu nie ma, a rząd nie zapowiedział, że projekt poprze.
Jak realne jest ryzyko na wybrzeżu
W 2024 roku w Hiszpanii zarejestrowano 16 426 zgłoszeń zajęcia nieruchomości, około 45 dziennie, przy zasobie mieszkaniowym liczącym około 26 milionów lokali. To wielkość rzędu 0,06% mieszkań rocznie. Ponad 40% spraw przypada na Katalonię, a zdecydowana większość w całym kraju dotyczy pustostanów lub nieruchomości należących do banków w konkretnych dzielnicach miast. Zamknięte osiedle na Costa Blanca czy Costa del Sol, z sąsiadami, wspólnotą i alarmem, plasuje się na dolnym końcu tej skali. Ryzyko nie jest zerowe, dlatego warto wykonać poniższe kroki.
Co właściciel może zrobić już teraz
- Niech widać, że dom jest zamieszkany. Alarm z umową monitoringu, wspólnota z portierem lub sąsiadami, którzy znają właściciela, i ktoś, kto zagląda do nieruchomości między pobytami.
- Dokumenty pod ręką. Akt własności, potwierdzenia zapłaty podatku IBI i rachunki za media dowodzą własności w trybie przyspieszonym. Ciężar dowodu zajmującego zaczyna się tam, gdzie kończą się dokumenty właściciela.
- Działać w pierwszych 48 godzinach. Choć „zasada 48 godzin” to prawny mit, natychmiastowe zgłoszenie wtargnięcia ma znaczenie w praktyce: policja traktuje świeże włamanie (allanamiento) zupełnie inaczej niż zajęcie trwające już od dłuższego czasu.
- Prawnik, nie ślusarz. Wymiana zamków, gdy lokatorzy są w środku, albo odcięcie im mediów może zamienić właściciela w oskarżonego. Hiszpański abogado, czyli adwokat, składa zawiadomienie, które uruchamia zegar trybu przyspieszonego.
- Przy wynajmie stosować pisemną umowę i weryfikację tożsamości; wiele sporów, które właściciele nazywają „okupas”, to w istocie najemcy, którzy przestali płacić, a to inna i wolniejsza procedura. Stronę umowną opisuje nasz poradnik o wynajmie nieruchomości w Hiszpanii.
Co to oznacza dla kupującego
Nic w głosowaniu z 10 września nie powinno zmieniać decyzji o zakupie. Ramy prawne, na których opiera się kupujący, to te z kwietnia 2025 roku, a one już sprzyjają właścicielowi. Głosowanie pokazuje natomiast, że kierunek polityczny prowadzi ku szybszym eksmisjom, nie wolniejszym, niezależnie od tego, która partia przeprowadzi kolejną reformę. Dla osób, które rozważają zakup na wybrzeżu, a powstrzymuje je obawa przed okupas, uczciwa odpowiedź brzmi: ryzyko jest małe, skupione gdzie indziej i do opanowania dzięki powyższym krokom.
Zaktualizujemy ten artykuł, jeśli projekt ustawy antyokupacyjnej trafi pod głosowanie.
